Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Nie-Boska komedia - "Nie-boska komedia" jako przykład dramatu romantycznego

Dramat Zygmunta Krasińskiego „Nie-boska komedia” jest dramatem romantycznym. Wyraża się to zarówno w tematyce utworu, jak i w jego kształcie formalnym. Utwór został podzielony na cztery części. Pierwsza i druga przypomina dramat rodzinny, którego bohaterami są Mąż i Żona, opowiada o poezji romantycznej, jej roli w życiu człowieka i jej prawdziwym obliczu. Trzecia i czwarta część opowiada o konflikcie arystokracji i ludu oraz rewolucji, jaką wzniecają uciskane masy, co doprowadza do końca świata, ponieważ nie może już powstać żaden nowy porządek na ziemi.

Jedną z charakterystycznych cech dramatu romantycznego jest występowanie synkretyzmu rodzajowego i gatunkowego. W dramacie wystąpiły elementy liryki, które uwidaczniają się w obecności swego rodzaju podmiotu lirycznego, który nie bierze aktywnego udziału w akcji, ale wyraża swoje opinie, komentarze i utożsamiany jest z Krasińskim. Wypowiedzi bohaterów, zwłaszcza Marii i Orcia, mają charakter liryczny. Synkretyzm gatunkowy widoczny jest poprzez wplecenie cech charakterystycznych dla moralitetu w pierwszych dwóch częściach utworu. Bohaterowie są symboliczni, nie są nazywani z imienia, ale od funkcji, jaką pełnią: Mąż, Żona, Lekarz itp.

Kolejną cechą dramatu romantycznego jest zerwanie z antyczną zasadą trzech jedności: miejsca, czasu i akcji. Akcja utworu roztacza się w różnych lokacjach, np. w domu Męża i Żony, nad przepaścią, w pałacu hrabiego, domu obłąkanych, twierdzy, obozie rewolucjonistów. Czas utworu to czternaście lat, zaś w tradycji antycznej mógł obejmować około dwudziestu czterech godzin. Akcja dramatu jest podzielona na dwa wątki: dotyczący poezji i rodziny oraz rewolucji społecznej.

W utworze występują sceny zbiorowe, jak zwiedzanie obozu rewolucjonistów czy walka o twierdzę